Op dit moment leven wij thuis tussen de verhuisdozen. We staan op het punt om alles in de verhuiswagen te laden. Om het een stukje verderop weer uit te laden. Zo is het in Genesis 12 ook bij Abram, die later Abraham zou worden genoemd. Hij kreeg van de Heere God de opdracht om te gaan. Om te verhuizen. Hij moest zijn vertrouwde omgeving achterlaten, zijn familie achterlaten. En gaan naar het land dat de Heere hem zou wijzen. Iets meer dan een stukje verderop.

Daarbij kreeg hij verschillende beloften mee. Hij zou vele nakomelingen krijgen. Hij zou een bekendheid worden, voornaam worden. Hij zou gezegend worden en tot zegen zijn. Wie hem het goede toewensen zullen het goede ontvangen, wie hem het slechte toewensen zullen het slechte ontvangen.

Dit Bijbelgedeelte hebben we een week lang gelezen en overdacht in de woongroepen. En dan ging het om het evangelie, de blijde boodschap. Ja, die vinden we op zoveel plaatsen in de Bijbel. Van voor naar achter. Van het eerste Bijbelboek tot het laatste. Ook in dit hoofdstuk. Als het gaat om beloften voor Abraham en zijn nakomelingen, dan gaat het eerst over Israël. Zonen en dochters van Abraham. Voor hen zijn die beloften. Houdt de Heere God zich dan alleen bezig met Israël? Nee. In Johannes 3:16 lezen we dat God de wereld liefheeft. Zoveel dat Hij zijn Eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.

Door Israël zegent God de wereld. En als we in vers 3b lezen dat met Abraham alle geslachten van de aardbodem gezegend worden, dan lezen we daar het evangelie. Want uit het verre, verre nageslacht van Abraham werd de Messias geboren. De Heere Jezus Christus, wiens evangelie over de hele wereld verkondigd wordt. Tot redding en behoud van een ieder die in Hem gelooft.

Aan die belofte houdt de Heere zich trouw. En van die trouw zingen wij in de woongroepen veel. Die God blijft dezelfde. Ook al verandert er van alles in je leven. Ook al raak je dingen kwijt. Soms ook je herinneringen aan het goede van het leven. Bij het vorderen van de jaren komen er dikwijls lichamelijke beperkingen bij. Maar de Heere houdt trouw tot in eeuwigheid. De eeuwigheid waaraan wij deel kunnen krijgen, naar Zijn beloften.

In het nieuwe jaar mogen we daaraan vasthouden. Vrede met God, vandaag en voor eeuwig. Door het offer van de Heere Jezus aan het kruis. Dat is toch de mooiste nieuwjaarswens die je kunt doen. Onze verhuisdozen zullen weer uitgepakt worden. Maar onze nieuwe woning blijft een tijdelijk verblijf. Zoals ons lichaam tijdelijk is en de huidige wereld tijdelijk is. In Christus maakt God alle dingen nieuw en zien we uit naar een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Bij Hem te zijn en met Hem te zijn voor eeuwig, het is mogelijk geworden door Zijn werk. Die belofte werd al gegeven aan Abraham, over één die uit zijn nageslacht zou voortkomen. Wees gezegend met Abraham en zijn nakomelingen.

Ds. Iwan de Graaf
Geestelijk verzorger DSV