Oh rollator, mijn steun en toeverlaat,
heerlijke wagen, die steeds naast me staat.
Waar ik loop of waar ik ga, je bent in mijn buurt
of het nu lang, kort of maar eventjes duurt.

Rollator, je helpt me bij mijn onzekerheid,
in jou heb ik vertrouwen, altijd!
Rollator, mijn onvermoeibaar apparaat,
je bent mijn hulp van vroeg tot laat.

Zonder jou zat ik op een stoel
en miste ik een heleboel.
Voor velen ben je een sta-in-de-weg
maar voor mij ben je onmisbaar zeg!

Ik leun, ik steun, ik zit op jou,
jij bent degene die ik het meest vertrouw!
Klagen, dat is heel vervelend
en naar jou niet wellevend.

Een standbeeld wil ik vragen,
Voor de uitvinder van deze wagen.
Die in stilte werkend achter de schermen,
zich over wat “moeilijker lopenden” wist te ontfermen.

Rollator, blijf nog heel lang in mijn leven,
blijf me steeds een steuntje geven.
Je bent mijn liefste, mijn schattebout
en hopelijk worden we samen stokoud!!!