Als ik mijn ogen sluit denk ik aan Golgotha,
dan lijkt het net of ik daar op die heuvel sta.
Ik zie het houten kruis, zie wat de mensen doen,
dat Jezus sterven moet, want dat gebeurde toen.

Ik hoor op nieuw zijn stem,
Hij roept: Het is volbracht.
En daarna wordt het stil,
't Is donker als de nacht.
Toen stierf Hij aan het kruis,
toen was de pijn voorbij.
O, ik weet meer dan ooit,
dat Hij dat deed voor mij.
Ik doe mijn ogen dicht
en vouw mijn handen stil.
Ik bid met heel mijn hart,
wat ik Hem zeggen wil.
Heer, aan dat houten kruis,
droeg U de straf voor mij.
Ik had nog nooit een vriend,
Die zoveel hield van mij.