Om 15.30 uur, vrijdag 26 april was er een afscheid- receptie bij RUSTOORD en heel veel medewerkers en bewoners waren aanwezig op deze drukke en gezellige bijeenkomst om afscheid van haar te nemen.Onze manager mw. Marieke Zebregs bedankte Janine voor haar inzet de afgelopen jaren, gaf haar een mooie bos bloemen en wenste haar veel succes met de opleiding. Zij vertelde nog dat mensen die Janine niet kenden en haar zochten, werd gezegd, zoek maar naar een vrouw met heel veel krullen , onze “krullebol “, dan vond je haar.

Tevens las Marieke een mooi gedicht voor van Dirk van Adrichem ( onze Rustoord “dichter “ ) voor Janine. Hij kon het zelf niet doen want hij was verhinderd om te komen.

Janine bedankte voor de bloemen en de woorden van Marieke. Zij had voor de bewoners een vrolijk aandenken meegenomen, een zinken emmer met houten tulpen in de kleuren rood, wit, blauw, oranje en een aantal tulpen in de kleur diep rose, de kleur van DSV. Deze emmer met mooie gekleurde tulpen komen als aandenken aan Janine in de eetzaal op een mooi plekje te staan zodat iedereen daarvan kan genieten.

Dank je wel Janine. Wij wensen je allemaal veel succes met je opleiding en je nieuwe leven ik Katwijk. Je krijgt het druk maar laat zo af en toe iets van je horen! 
IDA

Een hapje en een drankje voor alle aanwezigen, verzorgd door gastvrouwen en vrijwilligers. Janine liep rond tussen de aanwezigen die persoonlijk, met een cadeautje afscheid van haar konden nemen. Het was gezellig en een zeer geslaagde bijeenkomst.

Het gedicht van Dirk van Adrichem voor Janine:

Bij het afscheid van Janine

Een gedicht poogt met zo weinig mogelijk woorden,
Zoveel mogelijk te zeggen,
Doch bij het vertrek van Janine van Duivenvoorde,
Is het niet uit te leggen,
Dat woorden tekort schieten.

Toch maar proberen:

Janine, vriendelijk, zacht en zonder venijn,
Als men binnengeraakte bij tijdelijke opname,
Duidelijk en recht voor zijn raap, als het zo moest zijn,
De vrouwelijke dragonder, een bekwame,
Men voelde zich al spoedig thuis,
Als de tijdelijke tijd dan voorbij was,
Wilde je niet eens meer naar eigen huis.

Maar wat moet dat moet,
Het is nu eenmaal een gegeven,
Opperzuster veel heil, zegen en voorspoed,
We hadden liever dat je nog wat was gebleven,
Janine, het ga je goed.

(En kom wel terug, als het even kan!)